Nagroda Literacka im. Witolda Gombrowicza

Nagroda Literacka im. Witolda Gombrowicza została ustanowiona przez Radę Miejską w Radomiu. Organizatorem nagrody jest Prezydent Miasta Radomia. Współorganizator: Muzeum Witolda Gombrowicza, oddział Muzeum Literatury. Nagrodę w wysokości 40 000 złotych przyznaje Prezydent autorowi wybranemu przez Kapitułę Nagrody, za książkę wydaną w roku poprzedzającym daną edycję Nagrody. Fundatorem Nagrody jest Miasto Radom. Prezydent Radomia powołał Kapitułę w składzie: Jerzy Jarzębski – przewodniczący, Ewa Graczyk, Anna Kałuża, Zofia Król, Zbigniew Kruszyński, Józef Olejniczak, Justyna Sobolewska. Sekretarzem Kapituły jest Tomasz Tyczyński. Nagroda przyznawana jest za debiut, rozumiany jako pierwsza albo druga książka autora napisana prozą artystyczną (oczywiście w języku polskim). Kapituła przyjęła taką szeroką definicję debiutu, by dać szansę także tym autorom, którzy wydając swoją pierwszą książkę, popełnili swoisty falstart. Historia literatury zna przypadki, gdy właściwym, wartościowym debiutem była druga książka, zaś o pierwszej i krytyka, i sam autor szybko zapominali. Zdarza się i tak, że nieudany, przedwczesny debiut zamyka drogę do literackiego sukcesu kolejnym, znacznie lepszym i ważniejszym książkom. Takich sytuacji chcielibyśmy uniknąć i stąd poszerzone, podwójne oko sieci, którą Kapituła wyławiać ma najwartościowsze nowe zjawiska w polskiej prozie.
Taka – rzec można, nawiązując do pasji Gombrowicza – szachowa definicja debiutu jest też nawiązaniem do biografii twórczej Witolda Gombrowicza. W jej polskim, przedwojennym okresie patron Nagrody opublikował właśnie dwie książki, a powstanie „Ferdydurke” to po części reakcja na krytyczne, nieprzychylne recenzje właściwego debiutu Gombrowicza. Regulamin Nagrody nie wprowadza żadnych innych ograniczeń: jej laureatem może zostać każdy autor pierwszej albo drugiej książki napisanej prozą artystyczną, bez względu na wiek i wcześniejszy dorobek nieprozatorski. Pierwsza edycja Nagrody odbyła się w 2016 roku. Kandydatury do drugiej edycji nagrody (książki wydane w 2016 roku) będzie można zgłaszać do 31 stycznia 2017 do Sekretarza Kapituły. W czerwcu 2017 roku Kapituła ogłosi nominacje do Nagrody. Finał drugiej edycji Nagrody odbędzie się we wrześniu 2017 roku, podczas festiwalu literackiego, na który zaproszeni zostaną wszyscy nominowani autorzy. Mamy nadzieję, że nasza Nagroda stanie się istotnym wyróżnieniem, wskazującym najważniejsze nowe zjawiska w polskiej prozie. A przede wszystkim okaże się zachętą do czytania książek wybitnych, ale napisanych przez mniej znanych (na razie) autorów.

Organizator Nagrody: Prezydent Radomia

Radom, to czternaste co do wielkości miasto w Polsce, największy po Warszawie ośrodek miejski w województwie mazowieckim. Historia Radomia sięga wczesnego średniowiecza. Okres rozkwitu związany był z panowaniem Jagiellonów. Swoistą klamrą historyczną są wydarzenia takiej rangi, jak uchwalenie przez Sejm Wielki w 1505 r. konstytucji „nihil novi” i protest robotniczy w czerwcu 1976 roku, który w ocenie wielu historyków był początkiem przemian ustrojowych w Polsce. Z Radomiem związani byli sławni Polacy, m.in. Jacek Malczewski, Włodzimierz Sedlak, Witold Gombrowicz, Leszek Kołakowski, Andrzej Wajda. Zachowane zabytki, ślady wielokulturowości, klimat królewskiego i postindustrialnego miasta to powody, dla których na pewno warto odwiedzić Radom. W poznaniu atrakcji turystycznych miasta i najbliższej okolicy pomogą wyznaczone szlaki piesze i rowerowe. Do odwiedzenia Radomia zachęcają także ciekawe imprezy, jak np. największe w Polsce i w tej części Europy Międzynarodowe Pokazy Lotnicze Air Show, Międzynarodowy Festiwal Gombrowiczowski, Ogólnopolskie Spotkania Filmowe „Kameralne Lato”, Nagroda Literacka im. Witolda Gombrowicza, Uliczka Tradycji, Święto Chleba, czy Radom Fashion Show.
Ostatnie lata to także dynamiczny rozwój sportu. Miasto znakomicie promują koszykarze ROSY - wicemistrzowie Polski i zdobywcy Pucharu Polski, a także siatkarze Cerradu Czarnych, także bardzo udanie reprezentujący Radom w najwyższej klasie rozgrywek. Rzesze kibiców przyciągają też mecze piłkarzy Radomiaka. M.in. z myślą o tych drużynach powstaje nowoczesna hala sportowo-widowiskowa oraz stadion piłkarski. Radom to także silny ośrodek logistyczny i przemysłowy. Dzięki doskonałemu położeniu na przecięciu kilku ważnych szlaków komunikacyjnych, wciąż rozwijanej nowoczesnej infrastrukturze biznesowej oraz działaniom podejmowanym przez władze miasta, Radom jest miejscem przyciągającym wielu przedsiębiorców. Dominuje nowoczesny przemysł precyzyjny, metalowy i skórzany.

Współorganizator: Muzeum Witolda Gombrowicza

Witold Gombrowicz w czterdzieści lat po śmierci doczekał się pierwszego w Europie, a według Rity Gombrowicz, wdowy po pisarzu, nawet pierwszego na świecie muzeum. „Muzea są czymś arcymartwym, przyprawiającym o ból głowy” – pisał Gombrowicz w Dzienniku. Muzeum Witolda Gombrowicza stara się tej opinii zaprzeczyć: jest więc miejscem żywym, o bogatej ofercie, nie ograniczającej się jedynie do wystaw, lecz obejmującej również wydarzenia artystyczne i kulturalne:, spotkania literackie, konferencje, dyskusje, koncerty, spektakle.
Muzeum Witolda Gombrowicza, oddział Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza, mieści się w zabytkowym pałacu we Wsoli, położonym w odległości 10 km od Radomia i 90 km od Warszawy. To tu w pierwszej połowie XX wieku mieszkał wraz z żoną - Aleksandrą z Pruszaków i córką Teresą brat Witolda Gombrowicza, Jerzy. Pisarz przyjeżdżał do Wsoli wielokrotnie, ostatni raz w 1939 roku, niedługo przed wybuchem II wojny światowej. We wsolskim pałacu powstawał „Pamiętnik z okresu dojrzewania” – debiut pisarza, oraz fragmenty słynnej powieści „Ferdydurke”. Ładny i wygodny pałac, wybudowany w 1914 roku, stale tętnił życiem, ale Witold mógł łatwo odizolować się od zgiełku, aby pisać. W wolnych chwilach pływał po Radomce lub grywał w tenisa.
Muzeum zainaugurowało swoją działalność 10 października 2009 r.
Ekspozycja stała
„Nikt nigdy się mną nie zainteresuje, póki nie odezwę się zwykłym głosem, nie wprowadzę ludzi w swoje prywatne sprawy” – to zdanie z Rozmów z Gombrowiczem, Dominique’a de Roux może być mottem stałej ekspozycji w MWG, zatytułowanej „JA, Gombrowicz”.
Ekspozycja dokumentuje życiorys pisarza, z podziałem na część polską i argentyńsko-europejską. Wzbogacona jest o pamiątki, zdjęcia rodzinne, listy i rękopisy. Jednym z najciekawszych eksponatów jest mocno juz podniszczona waliza, którą Gombrowicz zabrał ze sobą, gdy opuszał Polskę w sierpniu 1939 roku. Towarzyszyła mu przez wszystkie lata emigracji.
„Gombrowicz zaprezentowany w Muzeum wprowadza nas w swe „zwyczajne” sprawy, w swoją filozofię, przemyślenia na temat literatury i własnej twórczości, przede wszystkim jednak w tajniki własnego JA” – napisała we wprowadzeniu do wystawy autorka koncepcji i scenariusza ekspozycji Jolanta Pol. Opracowana plastycznie przez Adama Orlewicza ekspozycja świetnie współgra z bogatym życiem kulturalnym i intelektualnym tego miejsca.
Więcej informacji o Muzeum na stronie: www.muzeumgombrowicza.pl
Muzeum Witolda Gombrowicza
Oddział Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie
ul. W. Gombrowicza 1, Wsola, 26-660 Jedlińsk
Tel./fax.: 48 321 50 73
Email: muzeum-gombrowicza@muzeumliteratury.pl